منتظرت بودم

هر نوا آید به گوشم گویم این آوای توست

روز ها چون بگذرم از کوچه های آشنا

هر کجا پا مینهم گویم که جای پای توست

در زمستان جدایی روز و شب گویم به خود

یاد ایامی که با هم نوبهاری داشتیم

الفت شب های ما را روزگار از ما گرفت

ای خوش آن روزی که ما هم روزگاری داشتیم